جاودانگی یک نام در امتداد لبخند کودکان؛ در فراق بنیانگذار جراحی کودکان
برخی از انسانها، فراتر از زمان و مکان خویش زیستهاند؛ آنان که با هر تپش قلبشان، امیدی را در کالبدی دمیدند و با دستان معجزهگرشان، خط بطلانی بر دردهای بیامان کشیدند. امروز 25 تیرماه 1405، در سالگرد آسمانی شدن بزرگمردی ایستادهایم که نام بلندش، به عنوان «بنیانگذار جراحی کودکان»، تا ابد بر تارک تاریخ پزشکی و مهربانی این سرزمین میدرخشد.
استاد فقید، تنها یک پزشک و جراح بیبدیل نبود؛ او پدری دلسوز برای تمام کودکانی بود که با تنهای رنجور اما چشمانی پر از امید، به دستان شفابخش او پناه میآوردند. او هنر پزشکی را با جوهر عشق درآمیخت و در تمام سالهای پربار عمرش، شانهبهشانه و همراه همیشگی «خیریه سلام» ایستاد تا ثابت کند که رسالت یک طبیبِ واقعی، تنها در اتاق عمل خلاصه نمیشود، بلکه در مرهم گذاشتن بر زخمهای پنهانِ فقر و بیماری نیز تجلی مییابد.
اگرچه امروز، جسم خاکی ایشان در میان ما نیست، اما روح بلند و سیره نیکوی او همچنان در راهروهای امیدبخش این خیریه جریان دارد. چه زیباست که بذر مهربانیِ آن استاد فرزانه، اکنون در دل خانوادهی اصیل و نیکاندیش ایشان به درختی تنومند بدل شده است. خانوادهی محترم ایشان، با تداوم راه آن عزیز سفرکرده و اهدای کمکهای مالی سالانه به خیریه سلام، نشان دادهاند که چراغی که او به نام عشق به کودکان برافروخت، هرگز خاموش نخواهد شد.
به پاس تمام جانهایی که بخشید و تمام لبخندهایی که به لبهای کوچک کودکان این سرزمین بازگرداند، یاد و خاطرهاش را گرامی میداریم. حضور معنوی او در هر قدمی که برای سلامتی کودکان نیازمند برداشته میشود، جاری و ساری است.
